Obecna wiedza historyczna większości społeczeństwa polskiego sprawia, że pomimo licznych przykładów, jakie posiadamy z historii, nie potrafimy czerpać przykładu i wzoru z naszych przodków, którzy, choć mogli nie posiadać w takiej ilości jak obecnie tytułów naukowych, jednak przewyższali nas swoją mądrością życiową i troską o wspólne nasze dobro, któremu na imię Polska.
Niemcy, oprócz podjętej próby biologicznej zagłady naszej Ojczyzny, podjęli również próbę jej moralnego zniszczenia. Służyły temu m.in. produkcje kinowe kłamliwie przedstawiające losy mniejszości niemieckiej w Polsce przed wojną i ukazujące Polaków jako pozbawione uczuć bestialskie potwory.
Przykładem takiego filmu jest niemiecka produkcja pt. Heimkehr. W filmie tym wzięli udział również polscy aktorzy. Pozyskaniem polskich aktorów zajmował się kolaborant Igo Sym. Odpowiedzią polskich władz podziemnych na ten przejaw zdrady interesów narodowych było obwieszczenie Kierownictwa Walki Cywilnej z 19 lutego 1943 roku, w którym czterech aktorów:
– Bogusław Samborski
– Józef Kondrat
– Michał Pluciński
– Hanna Chodakowska
zostało skazanych na karę infamii. Natomiast czterech innych (Jerzy Pichelski, Franciszek Dominiak, Józef Woskowski, Stanisław Grolicki) zostali skazani na naganę. Już po wojnie pięcioro aktorów biorących udział w niemieckiej produkcji szkalującej naród polski stanęło przed sądem pod zarzutem kolaboracji z niemieckim okupantem. Ówczesny sąd skazał zaocznie na karę dożywotniego więzienia Bogusława Samborskiego. Michał Pluciński skazany został na 5 lat, Stefan Golczewski i Juliusz Łuszczewski na 3. Wanda Szczepańska skazana została na 12 lat więzienia.
Powyższy przykład pokazuje jakie metody nasi przodkowie stosowali wobec rodaków wstępujących na jawną ścieżkę współpracy z okupantem.
Krzysztof Żabierek
