Podręcznik pt. „Pielęgniarstwo: Konceptualne podejście do nauczania” zawiera rozdział dotyczący różnej reakcji na ból wynikającej z uwarunkowań kulturowych. Według podręcznika czarni częściej narzekają na intensywny ból niż inni, ale uważają, że ból i cierpienie są nieuniknione, a ulgi szukają w modlitwie. Muzułmanie nie proszą o leki przeciwbólowe i dziękują Allahowi za ból, jeśli jest on częścią terapii mającej przynieść wyleczenie. Azjaci mogą nie poprosić o środki przeciwbólowe nie chcąc przeszkadzać pielęgniarce. Traktują też prośbę o ulżenie w bólu jako niegodną. Indianie prawie w ogóle nie proszą o leki przeciwbólowe, chyba że ból jest naprawdę nie do zniesienia. Latynosi mogą nie zgłosić bólu, ponieważ wierzą, że jest to wola boska. Natomiast Żydzi natarczywie domagają się pomocy, uważając, że ich ból musi być zauważony i potwierdzony przez innych. I w związku z tym stwierdzeniem Żydzi zrobili awanturę zarzucając wydawcy antysemityzm, a ten grzecznie przeprosił za „obrazę”.
Źródło: wprawo.pl
