Ustawiczne walki o prawdę historyczną powodują, że polskie społeczeństwo musi walczyć z zakłamaniem w głównych mediach światowych, próbujących stworzyć obraz naszych przodków jako żądnych krwi żydowskiej antysemitów. Na naszym portalu publikowaliśmy już materiały związane z tym tematem (tłumaczone również na języki obce:
Na początku 1941 roku utworzona została konspiracyjna organizacja katolicko-narodowa o charakterze ponadpartyjnym o nazwie Front Odrodzenia Polski. Jej program zakładał kontynuację przedwojennej Akcji Katolickiej. W zasobach Archiwum Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego znajduje się dokument, jaki wystosowała organizacja w okresie nasilenia się terroru na obszarze getta warszawskiego.
Dziś dla Państwa kolejny fragment dokumentu potwierdzającego zaangażowanie polskiego społeczeństwa w czasie wojny w pomoc dla społeczności żydowskiej.
Jak zapisano w piśmie,
(…) W gheccie warszawskim za murem odcinającym od świata kilkuset tysięcy skazańców czeka na śmierć (…) Dzienna przepisowa ilość ofiar wynosi 8-10 tysięcy. Policjanci żydowscy obowiązani są dostarczyć ich do rąk katów niemieckich. Jeżeli tego nie uczynią zginą sami. Dzieci nie mogące iść o własnych siłach są ładowane na wozy. Ładowanie odbywa się w sposób tak brutalny, że mało które żywe dojeżdża do rampy (…) Świat patrzy na tę zbrodnię (…) i milczy. (…) Zabieramy przeto głos my, katolicy -Polacy. Nie chcemy być Piłatami. Nie mamy możności czynnie przeciwdziałać morderstwom niemieckim, nie możemy nic poradzić, nikogo uratować – lecz protestujemy z głębi serc przejętych litością, oburzeniem i grozą. (…) Protestujemy równocześnie jako Polacy. Nie wierzymy, by Polska odnieść mogła korzyść okrucieństw niemieckich. Przeciwnie. W upartym milczeniu międzynarodowego żydostwa, w zabiegach propagandy niemieckiej, usiłującej już teraz zrzucić odium za rzeż Żydów na Litwinów i …. Polaków, wyczuwamy planowanie wrogiej dla nas akcji[1].
Dokument ten jasno ukazuje, że społeczeństwo polskie zdawało sobie sprawę z milczenia światowej opinii publicznej w momencie mordów niemieckich, przeczuwając sytuację, w jakiej przyszło nam żyć, tj. bezkrytyczne przyjmowanie zarzutów o współuczestnictwie naszych przodków w morderczej działalności Niemców.
Krzysztof Żabierek
[1] Protokół z końca sierpnia 1942, [w:] Archiwum Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego, O. Kazimierz Kucharski 2, nr 108, brak numeru strony.
