W portugalskim wraku, który zatonął w 1533 r., znajdowało się 40 ton ładunku, w tym kość słoniowa. Badania genetyczne pozwalają na wskazanie jej pochodzenia – poinformowali naukowcy na łamach pisma „Current Biology”.
Portugalski statek handlowy o nazwie Bom Jesus płynął w 1533 r. z Afryki z 40 tonami ładunku. Przewoził złoto, srebro, miedź i ponad 100 ciosów słoni. Poszedł na dno u wybrzeży dzisiejszej Namibii.
Wrak odnaleziono w 2008 r. Naukowcom z University of Illinois Urbana-Champaign (USA) udało się ustalić pochodzenie większości ciosów słoniowych znalezionych we wraku. Wyniki badań oparli m.in. na analizach genetycznych.
Kość słoniowa umieszczona była w ładowni poniżej miedzi i sztab ołowiu. „Kiedy statek zatonął, sztaby wcisnęły kość słoniową w dno, zapobiegając jej fizycznej erozji przez prądy morskie” – opisuje kierowniczka badań, Alida de Flamingh.
W tym rejonie, u wybrzeży Namibii, płynie bardzo chłodny prąd morski, który prawdopodobnie dodatkowo przyczynił się do zachowania DNA kości słoniowej. Zespołowi udało się pobrać DNA z 44 ciosów.
Z badań wynikło, że kość słoniowa pochodziła od leśnych słoni. Co więcej, naukowcom udało się ustalić, że słonie zamieszkiwały Zachodnią Afrykę. Ustalenia te potwierdzają to, co wiadomo było z badań historycznych, zgodnie z którymi Portugalczycy prowadzili w tym czasie działalność handlową w tym właśnie rejonie.
Naukowcy zidentyfikowali 17 linii genetycznych. Spośród nich jedynie cztery istnieją obecnie w Afryce. Reszta nie przetrwała polowań i zajmowania przez ludzi naturalnych siedlisk dzikich zwierząt. W ciągu stuleci kolonizacji w Afryce Zachodniej wyginęło ponad 95 proc. populacji słoni.
Więcej: https://blogs.illinois.edu/view/6367/329887546
/Nauka w Polsce – PAP/
