Krew, pot i gry

Prolog

Gry wideo w ciągu kilkudziesięciu lat stały się ważnym i dużym rynkiem. Choć wciąż wielu uważa je za stratę czasu czy wręcz coś szkodliwego to nie da się zaprzeczyć, że stały się one potęgą. Wciąż jednak odbiorców zastanawia proces tworzenia gier – w przeciwieństwie do na przykład kręcenia filmów, jest rzeczą mało znaną. Kto na przykład, niezaznajomiony z tym procesem wie, co to znaczy słowo ,,crunch”? Temu, jak powstają gry postanowił przyjrzeć się Jason Schreier w swojej książce ,,Krew, pot i piksele”. Czego możemy się z niej dowiedzieć?

Nie pasja a mordęga

Jason Schreier rozmawia z twórcami gier o ich pracy i o tym, jak powstawały ich dzieła. Mamy więc rozdziały poświęcone takim tytułom jak ,,Uncharted 4″, ,,Shovel Knight”, ,,Pillars of Eternity” czy ,,Wiedźmin 3″. W kolejnych rozmowach pracownicy studiów tworzących gry opowiadają o problemach na które natknęli się podczas swojej pracy, reakcjach graczy, wymaganiach, nieraz absurdalnych, stawianych przez przełożonych; wreszcie o nadgodzinach i ogromnym tempie pracy odbierających zdrowie i negatywnie wpływających na życie prywatne.

Recenzja

Książka Schreiera jest czymś nowatorskim i za to należą mu się słowa uznania. Obala ona stereotyp pracy programisty gier jako pracy marzeń, świetnej zabawy i połączenia przyjemnego z pożytecznym. Zamiast tego wyłania się tu obraz pracy pod straszną presją, wręcz szkodliwej dla zdrowia. Nie jest to może książka demonizująca pracę projektanta, jednak z pewnością autor chce pokazać mniej idealistyczne spojrzenie na ten zawód. Naprawdę fascynująca lektura.

Tym niemniej nie wyczerpuje ona tematu. Szkoda bowiem, że Schreier nie rozmawiał z twórcami gier na tematy nieprzyjemne lub co najmniej kontrowersyjne z punktu widzenia graczy. Chodzi mi tu na przykład o tak zwane DLC (płatna zawartość do pobrania dla gry często utożsamiana z krojeniem jej na kawałki i sprzedawaniem tego, co powinno być w niej od początku), czy mikropłatności w produkcjach free to play (czyli, mówiąc po polsku, szeregu opłat ułatwiających grę w rzekomo darmowych produkcjach). Nie czyni to książki niekompletną, raczej otwiera furtkę do drugiej części.

„Krew, pot i piksele” polecam nie tylko miłośnikom gier wideo, ale też tym, których ciekawią korporacyjne mechaniki oraz przemyślenia Amerykanina zaznajomionego z Polską.

Stefan Aleksander Dziekoński

MAGNA POLONIA NA TELEGRAMIE Bądź na bieżąco — dołącz do nas na Telegramie Najważniejsze wiadomości i komentarze redakcji bezpośrednio w Twoim Telegramie.
FUNDACJA MAGNA POLONIA

Magna Polonia istnieje dzięki Czytelnikom.

Jeśli ten tekst był dla Ciebie wartościowy, pomóż nam finansować portal, wydawanie książek, działalność kulturalną i kolejne projekty Fundacji.

3,566 zł20%
Cel: 18,000 zł · brakuje 14,434 zł
Zobacz darczyńców tego miesiąca →
POLECAMY Kancelaria Litwin Potrzebujesz wsparcia prawnego? Sprawdź ofertę kancelarii, którą polecamy naszym Czytelnikom. Przejdź do strony →