Sport w islamie bywa problematyczny, a wyznawcy proroka powinni uważać na szachy – właściwie najlepiej byłoby gdyby w ogóle porzucili tę “szatańską grę”. Tak uważa m.in turecki imam Ahmet Mahmut Unlu.
Za kolebkę szachów uznawane są Indie, ale Europa zawdzięcza je niesłychanej popularności w średniowiecznej Persji (do której dotarły one jeszcze przed podbojem muzułmańskim). Islamska Republika Iranu nadal darzy tę grę wielką estymą – nie dalej jak w 2017 r. zorganizowano tam światowy czempionat kobiet.
Z Persji szachy trafiły na Sycylię i południową część Półwyspu Iberyjskiego, po czym zostały przeniesione do Włoch i Hiszpanii, a następnie do Francji, Niemiec, Anglii i Skandynawii, gdzie były znane w X–XI wieku.
Gra w szachy jest problematyczna dla najbardziej twardogłowych imamów m.in. dlatego, że główna i najważniejsza figura czyli król, jest symbolizowana przez figurę z krzyżem w koronie. Gdyby tego było mało, to symbole gońców też mają krzyże! O ile bierki można zaprojektować tak, że krzyży nie będzie, to w zapisie symbolicznym szachownicy, krzyże będą zawsze widoczne. Zostaje grać w domino, które jest bardzo popularne w krajach arabskich.
Wspomniany imam Unlu, określił kilkanaście miesięcy temu graczy jako “przeklętych”, twierdząc, że “większość ludzi, którzy grali w szachy, to kłamcy”.
– Granie w szachy jest gorsze od hazardu i jedzenia wieprzowiny a ludzie grający w szachy są bardziej skłonni do kłamstwa niż inni. Ludzie, którzy grają w szachy, nie mogą wypowiedzieć szahady (wyznanie wiary, pierwszy filar islamu o treści: „Nie ma boga prócz Allaha, Mahomet jest wysłannikiem Allaha” — „la ilaha illa Llah wa Muhammad rasul Allah”.)
Turecka Federacja Szachowa zapowiedziała wtedy, że podejmie kroki prawne przeciwko komentarzom Unlu, oznaczając je jako “nie do zaakceptowania”.
Jak widać kolejna granica absurdu w wykonaniu islamistów zostałą przekroczona.
Źródło: dzienniknarodowy.pl
