Kalendarium historyczne: rocznica jednej z ostatnich zwycięskich bitew wojska polskiego, w której walczyła husaria. Tym razem powstrzymano Tatarów.
Dziś w naszym kalendarium przyjrzymy się okolicznościom starcia pod Hodowem.
Gdy latem 1694 roku Tatarzy w sile 40 tys. jeźdźców przypuścili nowy najazd na Polskę, do jego odparcia ruszyło 400 konnych – 300 tzw. pancernych i 100 husarzy. Początkowo jazda polska ruszyła do boju w polu. Zaatakowała straż przednią Tatarów (około 600 konnych) w okolicach wsi Hodów. Starcie przebiegło korzystnie dla Polaków – przeciwnika szybko rozgromiono. Początkowy sukces okazał się jednak dopiero początkiem walk, gdyż główne siły przeciwnika dopiero zbliżały się pod wioskę.
W obliczu gigantycznej przewagi liczebnej wroga (40 tys. wobec 400) polscy jeźdźcy zeszli z koni i wycofali się do Hodowa, by naprędce zbudować tam improwizowane fortyfikacje. W ich wzniesieniu pomogła zwarta, obronna zabudowa wsi. Barykadowano i zastawiano wozami, beczkami i wyposażeniem domowym przerwy pomiędzy wiejskimi chatami.
Wkrótce rozpętało się piekło. Przybyli Tatarzy zauważyli, że jazdą nie zdobędą „twierdzy”, dlatego, podobnie jak Polacy, zsiedli z koni i ruszyli do szturmu na piechotę. Polacy prowadzili skuteczny ostrzał zza umocnień, a gdy zabrakło im kul do rusznic i muszkietów, ładowali je… tatarskimi strzałami.
Obrona trwała już 6 godzin, gdy skonfundowane oporem dowództwo tatarskie wysłało posłów do rozmów z obrońcami. Usłyszeli, że nasi żołnierze prędzej zginą, niż się poddadzą. Na tę wieść Orda odstąpiła od dalszego ataku i wycofała się do Kamieńca Podolskiego.
W walce poległo kilkudziesięciu Polaków. Wielu z pozostałych przy życiu zostało rannych. Król Jan III Sobieski na wieść o tym, że 400 żołnierzy Rzeczpospolitej wyszło zwycięsko ze starcia z 40 tysiącami Tatarów, obdarował bohaterów z Okopów Świętej Trójcy ziemią, końmi i pieniędzmi.
W miejscu bitwy postawiono pomnik, który przetrwał do naszych czasów.
Poprzedni wpis z naszego kalendarium dostępny jest tutaj.
