Po 21 godzinach negocjacji w stolicy Pakistanu, Islamabadzie, delegacje Iranu i USA rozeszły się bez porozumienia. Amerykański wiceprezydent J.D. Vance stwierdził, że to „zła wiadomość dla Iranu”. Ta wypowiedź doskonale oddaje istotę problemu: Waszyngton nie prowadził realnych negocjacji, lecz próbę wymuszenia jednostronnych ustępstw. Waszyngton wciąż uznaje się za światowego żandarma i dzierżyciela monopolu na moralność.

Fiasko rozmów między Stanami Zjednoczonymi a Iranem w Islamabadzie nie powinno nikogo dziwić. Od początku kryzysu polityka USA wobec Iranu opiera się na strategii maksymalnej presji – ultimatach, groźbach i demonstracjach siły. Prezydent Donald Trump wielokrotnie stawiał Teheranowi krótkie terminy, grożąc zniszczeniem infrastruktury i eskalacją działań militarnych. Tego typu działania nie tworzą przestrzeni do kompromisu – przeciwnie, zawężają ją do minimum i prowadzą do zaostrzenia stanowisk.

Nieudane negocjacje są więc logiczną konsekwencją tej strategii. Iran od początku podkreślał, że oczekuje zniesienia presji militarnej i ekonomicznej oraz rekompensat za poniesione straty. Tymczasem Stany Zjednoczone koncentrowały się na narzuceniu własnych „czerwonych linii”, w tym całkowitego ograniczenia programu nuklearnego Iranu. W praktyce oznaczało to próbę politycznego ubezwłasnowolnienia państwa, które – niezależnie od ocen – pozostaje ważnym aktorem regionalnym.

Co więcej, wcześniejsze wydarzenia pokazują, że agresywna polityka USA nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Nawet eksperci przyznają, że mimo strat Iran nie został osłabiony w sposób systemowy, a jego struktury władzy pozostały stabilne. Innymi słowy, kosztowna strategia presji i bombardowań nie doprowadziła do zmiany reżimu ani trwałego rozwiązania konfliktu.

W tej sytuacji zapowiedzi dalszej eskalacji budzą poważne obawy. Historia ostatnich tygodni pokazuje wyraźny schemat: najpierw groźby, potem częściowe wycofanie się i krótkotrwałe rozejmy, a następnie powrót do konfrontacyjnej retoryki. Takie działania podważają wiarygodność USA jako partnera negocjacyjnego i zwiększają ryzyko niekontrolowanej eskalacji w regionie.

Problem polega również na tym, że amerykańska strategia ignoruje szerszy kontekst geopolityczny. Bliski Wschód jest obszarem silnych napięć, gdzie każdy kolejny konflikt może uruchomić efekt domina. Już wcześniej ostrzegano, że działania USA mogą „podpalić cały region”. Eskalacja zamiast dialogu tylko zwiększa to ryzyko.

Fiasko negocjacji nie jest więc „złą wiadomością dla Iranu”, jak twierdzi Vance. Jest raczej dowodem na porażkę amerykańskiej polityki, która zamiast dyplomacji wybiera użycie siły. Jeśli Waszyngton nie zmieni podejścia, kolejne rundy rozmów będą kończyć się w ten sam sposób – a cena za tę strategię może okazać się znacznie wyższa niż dotychczas i to nie tylko w kwotach płaconych za paliwo na stacjach.