Aleksandr Łukaszenka zapowiedział, iż w razie potrzeby zatrzyma pracę rurociągów naftowych i rurociągów produktów naftowych biegnących przez Białoruś w celach remontowych. Zapowiedź ta była jednak nie tyle motywowana potrzebami technicznymi, co politycznymi, zabarwionymi negatywnymi emocjami w związku z działaniami Rosji.
– Jeśli jest potrzeba wykonania remontów rurociągów naftowych i rurociągów produktów naftowych, które biegną przez Białoruś, róbcie to i remontujcie – powiedział dziś prezydent Białorusi w rozmowie z wicepremierem Igorem Liaszenko.
Jednocześnie Łukaszenka otwarcie przedstawił motywy:
– Ponieważ dobro, które robimy dla Federacji Rosyjskiej, obraca się przeciwko nam w formie zła. Oni stali się już do tego stopnia bezczelni, że zaczynają wykręcać nam ręce – stwierdził Łukaszenka.
Wygląda więc na to, że przywódca Białorusi poczuł się znieważony i zapragnął pokazać Rosjanom, że może być również niemiły, kierując się zasadą wzajemności. Chodzi zapewne o ostatnie decyzje strony rosyjskiej dotyczące zakazu dostaw produktów rolnych i żywności.
Południową nitką rurociągu „Przyjaźń”, która przechodzi przez Białoruś, Rosja eksportuje do Europy ponad 50 milionów ton ropy rocznie. Do tego około 9 milionów ton rosyjskiego oleju napędowego jest przetaczane rurociągiem produktów naftowych w kierunku portów bałtyckich – przypomina białoruski ekspert w dziedzinie energii i zasobów energetycznych Tatiana Manenok w rozmowie z portalem naviny.by.
W sporach z Kremlem Łukaszenka wielokrotnie używał broni tranzytowej. Na początku 2007 r. Mińsk wprowadził opłatę w wysokości 45 USD za tonę za tranzyt rosyjskiej ropy białoruskimi rurociągami naftowymi. Z kolei w czerwcu 2010 r. podczas ostrego sporu gazowego z Moskwą prezydent Białorusi nakazał zablokować przesył rosyjskiego gazu przez Białoruś.
Te ostre działania przyniosły pożądany efekt, jako że strona rosyjska poczyniła pewne ustępstwa. Jak będzie teraz?
/naviny.by/
