W Hiszpanii, kraju o głębokiej historycznej więzi z katolicyzmem, pojawiają się sygnały, że dotychczasowa sekularyzacja przestaje być jednoznacznym trendem, a pewne części społeczeństwa wracają do tradycyjnej wiary.
Młodzi Hiszpanie masowo wracają do katolicyzmu. Według najnowszych analiz socjologicznych tendencja spadkowa identyfikacji z Kościołem katolickim, szczególnie po pandemii COVID-19, zatrzymała się, a nawet odwróciła w niektórych grupach demograficznych, zwłaszcza wśród młodych mężczyzn poniżej 45 roku życia – zauważa socjolog Luis Miller, który w wywiadach podkreśla, że widoczny wzrost praktyk religijnych to częściowo reakcja na rosnące wpływy ideologii skrajnie lewicowej oraz poszukiwanie tożsamości i wartości.
Dane z badań społecznych potwierdzają jednak złożoność tego zjawiska: mimo że wciąż znacząca część Hiszpanów deklaruje się jako katolicy, praktykujących regularnie jest stosunkowo niewielu, a większa część deklaruje jedynie nominalne przywiązanie do tradycji, przy czym młode pokolenia nie odrzucają religii całkowicie, ale szukają jej na nowo i świadomie.
W tej transformacji roli religii w życiu społecznym większą uwagę zwracają środowiska tradycjonalistyczne, które w Hiszpanii mają długą – choć mimo wszystko marginalną – obecność. Do najbardziej znanych międzynarodowych organizacji tego typu należy Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X (FSSPX), założone w 1970 roku jako ruch odrzucający modernizację w katolicyzmie po Soborze Watykańskim II i opowiadający się za liturgią tradycyjną, w tym mszą łacińską. FSSPX utrzymuje rozległą sieć kaplic i seminariów oraz wpływa kulturowo na konserwatywne otoczenia wiernych, którzy szukają tradycyjnych form wiary.
W Hiszpanii podobne idee obecne są również w tamtejszym nurcie katechizmowo-monarchistycznym czy karlistowskim, które odwołują się do historycznych związków katolicyzmu z kulturą narodową i podkreślają potrzebę odnowy moralnej i religijnej w obliczu współczesnej sekularyzacji i zalewu antykultury. Choć takie środowiska nie dominują publicznie, ich działalność – poprzez katechezę, aktywność charytatywną i formacyjną – wspiera zachowanie tożsamości katolickiej i wpływa na odbiór religii w młodszych pokoleniach.
Odnowienie wiary w Hiszpanii nie oznacza jeszcze pełnego renesansu religijnego w skali całego społeczeństwa. Duża część populacji pozostaje określana jako osoby niewierzące lub niepraktykujące, a religijność wciąż daleka jest od poziomów obserwowanych kilka dekad temu. Niemniej, widoczna zmiana trendu po pandemii, wsparta intensywną, ideową działalnością środowisk tradycyjnych, wskazuje na znaczącą rewitalizację katolicyzmu jako świadomego wyboru duchowego, a nie tylko dziedzictwa kulturowego i historycznego.
W rezultacie Hiszpania stoi dziś w obliczu zjawiska, które socjologowie określają nie tylko jako spowolnienie sekularyzacji, ale jako możliwą fazę odnowy religijnej, w której tradycyjne wartości, formy kultu i wspólnoty odgrywają ponownie istotną rolę, szczególnie wśród tych, którzy poszukują głębszej tożsamości i sensu w szybko przemieniającym się świecie.
To jeszcze nie moment na ogłoszenie, że zaczyna się kontrrewolucja. To dopiero jej zapowiedź, czemu należy kibicować i w miarę możliwości – wspierać na naszym, polskim gruncie.
Polecamy również: Polska traci kapitał ludzki. Władze stawiają na imigrantów
Wspieraj niezależne wydawnictwo:
Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj projekt Magna Polonia!
