W ostatnich dniach polską opinię publiczną zelektryzował list, jaki wystosowali ambasadorowie 50 państw w sprawie rzekomej walki o prawa człowieka w Polsce. Sprawa dotyczy prób narzucenia postulatów osób definiujących się jako LGBT (lesbijki, geje, biseksualiści i transwestyci) całości społeczeństwa polskiego. Ambasadorowie, którzy jawnie kpią z konwencji wiedeńskiej, która jasno zakazuje ingerencji w wewnętrzne sprawy państw, w jakich przebywają przedstawiciele poszczególnych rządów, stwierdzili w swoim liście m.in. że prawa człowieka są uniwersalne. Warto więc przyjrzeć się z bliska jak w przeszłości i obecnie państwa, które stawiają się w roli nauczycieli narodu polskiego przestrzegały „uniwersalnych praw człowieka”.
Ambasada Królestwa Belgii w Polsce, która koordynowała całą akcję reprezentuje państwo, które w swojej historii zasłynęło „walką o prawa człowieka” w Kongo na przełomie XIX i XX wieku, kiedy to doprowadziło do największego ludobójstwa w dziejach świata. Szacuje się, że Belgowie odpowiadają za śmierć minimum 8 mln osób. Dziwnym trafem obecne lewicowe ruchy walczące o prawa osób czarnoskórych nie sięgają do tego wydarzenia. Być może uświadomienie ogromu tragedii czarnoskórych mieszkańców Kongo opinii publicznej mogłoby zachwiać monopolem Żydów na cierpienie i ból.
Do prawdziwych „perełek” ambasadorskich podpisujących się pod listem należą przedstawiciele następujących państw:
– Niemcy. Komentarz wydaje się zbędny. Państwo odpowiedzialne za zniszczenie dorobku tysięcy Polaków, prowadzące celową akcję ludobójczą wobec Polaków. Niemcy będący twórcami nazizmu, który demokratycznymi wyborami doprowadzili do władzy w państwie nigdy nie powinni wypowiadać się na temat praw człowieka, gdyż miejsc pamięci o ich „walce o prawa człowieka” w Polsce mamy tysiące.
– Ukraina – jedyne państwo w Europie i być może na świecie, które oficjalnie gloryfikuje nazizm na szczeblach państwowych. Państwo, które wyraża troskę o prawa człowieka w Polsce zapomina, że jednym z podstawowych praw człowieka jest prawo do godnego pochówku. Ukraina gloryfikująca UPA -organizację odpowiedzialną za bestialskie mordy na Polakach i na swoich rodakach nie popierających nazistowskich metod prowadzonej akcji ludobójczej posiada na terenie swojego państwa doły śmierci, gdzie od dziesiątek lat leżą ciała ludobójczej akcji OUN-UPA.
– Austria– państwo, które dostarczyło do szeregów armii niemieckiej tysiące żołnierzy obecnie staje się obrońcą praw człowieka w Polsce. Obywatelami Austrii było kilku komendantów obozów koncentracyjnych i obozów zagłady. Stanowili oni kilkadziesiąt procent esesmanów, tworzących zbrojne załogi wspomnianych obozów.
– Izreal – państwo, którego przedstawiciel dostrzega problemy z przestrzeganiem praw człowieka wszędzie, tylko nie u siebie. Prześladowanie Palestyńczyków, będących Semitami, trwa od lat. Ograniczanie praw człowieka nie dotyczy jedynie dyskryminacji w urzędach, lecz prowadzi do zupełnego zepchnięcia Palestyńczyków na niższy poziom życia w Izrealu, prowadzi to często do rozlewu niewinnej krwi palestyńskiej.
Japonia – państwo, które w okresie II wojny światowej dało przykład walki o „prawa człowieka” wobec jeńców wojennych i ludności cywilnej, szczególnie w Chinach.
Czechy – państwo, które w 1919 roku, w ramach realizacji swoich aspiracji terytorialnych, rozpoczęło brutalne zajęcie Zaolzia, podczas którego dokonanywało mordów na ludności polskiej i polskich jeńcach wojennych (Wśród nich znalazł się brat generała Józefa Hallera –kpt. Cezary Haller). Zbrojne zajęcie tych terenów przez Czechów pokazało sposób walki o „prawa człowieka” w wykonaniu polskiego sąsiada.
Litwa – walki o „prawa człowieka” w wykonaniu tego państwa nasz naród doświadczył wielokrotnie w czasie samego tylko XX wieku. Warto tutaj przywołać choćby kolaborujące z niemieckimi nazistami oddziały Szaulisów odpowiedzialnych m.in. za zbrodnie w Ponarach.
Kolejnym z ambasadorów, którzy podpisali list był przedstawiciel RPA. Państwo to boryka się od lat z terrorystyczną działalnością czarnoskórych organizacji, wymierzoną w białych obywateli państwa. Jak podają nieżalezne media, od 1994 roku podczas tysięcy napadów na farmy zostało zamordowanych przez czarnych współobywateli ponad 1500 białych farmerów. Z kolei żony wielu rolników zostały brutalnie zgwałcone, często przez czarnoskórych chorych na AIDS. Przedstawiciel takiego kraju, które prowadzi segregację swoich obywateli pod względem koloru skóry wypowiada się o prawach człowieka w Polsce.
Wielka Brytania – państwo, które wybudowało swoje imperium kolonialne na niewolniczej pracy milionów osób; państwo, które sprzedając Polskę, najpierw w 1939 roku, a następnie podczas konferencji w Teheranie, Jałcie i w Podzamie. Przez ich niewierną podstawę wobec Polski, tysiące najlepszych synów i córek narodu polskiego, którym udało się przeżyć wojnę ponosiło śmierć w kazamatach NKWD, UB, Informacji Wojskowej.
Stany Zjednoczone są przykładem podobnym do powyższego. Złamały podpisany przez siebie zapis Karty Atlantyckiej w momencie, kiedy Polska była już balastem na drodze do porozumienia z Stalinem. Wychwalane obecnie wsparcie dla Polski w okresie komunizmu nie wynikało z troski o Polaków, tylko ze zwykłej rachuby na rzecz osłabienia Związku Sowieckiego. Przykład walki o prawa człowieka w wykonaniu USA mieliśmy, kiedy wyszła prawda o tajnych więzieniach CIA w Starych Kiejkutach, gdzie dopuszczano się torturowania ludzi.
Włochy – państwo, w którym powstał faszyzm, często przypisywany zgodnie z zaleceniem Stalina wszelkim narodowcom w Polsce przez pożytecznych idiotów nieznających historii lub też świadomie zakłamujących prawdę. W okresie II wojny światowej Włosi byli wiernymi sojusznikami Hitlera. W czasie wojny prowadzonej przeciwko Etiopii Włosi stosowali gazy bojowe, a po ujawnieniu przez Czerwony Krzyż niedozwolonych metod walki dopuścili się „przypadkowych” bombardowań namiotów należących do Czerwonego Krzyża.
Zapraszamy do śledzenia portalu i kolejnej dawki krótkich komentarzy do historii państw, które tak ochoczo stają w obronie uniwersalnych praw człowieka obecnie w Polsce. Szkoda, że w większości ich przodkowie w okresie II wojny światowej i po jej zakończeniu nie bronili praw człowieka, rzucając pierwsze państwo, które stawiło zbrojny opór Niemcom nazistowskim na wchłonięcie przez totalitarny system komunistyczny.
Krzysztof Żabierek
