U wielbłądów bąblowicę – chorobę wywoływaną przez tasiemca bąblowca – uważano za chorobę związaną z udomowieniem tych zwierząt. Tymczasem badacze znaleźli ślady tej choroby na kościach wielbłąda sprzed 20 tys. lat – kiedy o udomowieniu wielbłądów nie mogło być jeszcze mowy.
Bąblowica (echinokokoza) jest chorobą pasożytniczą wywoływaną przez larwy tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus). Choroba ta jest kosmopolityczna, występuje na wszystkich szerokościach geograficznych oraz dotyczy wielu gatunków współczesnych ssaków.
W cyklu rozwojowym tasiemca bąblowcowego biorą udział głównie kopytne zwierzęta gospodarskie (bydło, kozy, owce czy wielbłądy).
Zakażenia bąblowicą u wielbłądów uważano za chorobę związaną z udomowieniem tych zwierząt.
Tymczasem prof. Bruce Rothschild z Indiana University Health Ball Memorial Hospital w Muncie (USA) oraz dr Dawid Surmik z Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach podali w wątpliwość tę konwencjonalną koncepcję pojawienia się echinokokozy, publikując na łamach magazynu Historical Biology najstarszy dowód zakażenia bąblowicą w kości plejstoceńskiego wielbłądowatego Camelops z północnozachodnich Wielkich Równin USA.
O wyniku badań, które ukazały się w Historical Biology poinformował w przesłanym PAP komunikacie dr Dawid Surmik.
Mająca co najmniej 20 tysięcy lat kość śródstopia prehistorycznego wielbłąda zawiera nietypowe eliptyczne jamki o wielkości 7×9 mm z gładkimi brzegami. Identyczne jamki stwierdzono w materiale porównawczym obejmującym współczesne kości wołów zaatakowane bąblowcem. W jamkach tych znajdywały się torbiele (cysty) tasiemca bąblowca. Naukowcy przeprowadzili diagnozę różnicową obejmującą ponad 20 innych jednostek chorobowych, których skutkiem mogą być podobne zmiany w kośćcu, w tym wiele typów nowotworów. Torbiel tasiemca bąblowca okazała się być najlepszym kandydatem.
Opisane odkrycie stanowi zatem najstarszy udokumentowany przypadek bąblowicy w okresie plejstoceńskich zlodowaceń, kwestionując przyjęty wcześniej pogląd, że choroba ta pojawiła się jako następstwo udomowienia zwierząt gospodarskich w mniej odległej przeszłości.
Projekt badawczy został sfinansowany przez Narodowe Centrum Nauki.
PAP – Nauka w Polsce
