W przestrzeni internetowej pojawiła się koncepcja tzw. Europejskiego Parku Narodowego (EPN), obejmującego niemal połowę terytorium Polski – głównie obszary na wschód od Wisły. Projekt przedstawiany jest jako odpowiedź na zmiany klimatyczne, wyzwania geopolityczne oraz transformację gospodarczą Europy. Czy to realny projekt, czy prowokacja zielonych komunistów lub Niemców, dążących do zniszczenia Polski?

Od kilku dni w Sieci funkcjonuje projekt o nazwie „Europejski Park Narodowy”, forsowany przez tajemniczą „Obywatelską inicjatywę Przyrodniczą „Wielki Projekt” 2026-2050″. Zgodnie z założeniami, obszar ok. 150 tysięcy kilometrów kwadratowych Polski miałby zostać przekształcony w gigantyczny teren przyrodniczy – największy „pochłaniacz CO₂” w Europie. Finansowanie projektu miałoby pochodzić z funduszy klimatycznych oraz tzw. rent węglowych, a Polska przekształciłaby się z kraju rolniczego w dostawcę usług ekosystemowych. Brzmi to ambitnie, ale jednocześnie niezwykle abstrakcyjnie.

Najbardziej kontrowersyjnym elementem tej koncepcji jest skala zmian społecznych. Projekt zakłada przesiedlenie nawet 13–15 milionów ludzi w ciągu 25 lat i praktyczne wyludnienie całej wschodniej części kraju. Oznaczałoby to największą operację migracyjną w Europie od czasów II Wojny Światowej. Trudno wyobrazić sobie, aby tak ogromne przedsięwzięcie mogło zostać przeprowadzone w sposób dobrowolny i bez poważnych napięć społecznych.

Dodatkowo wizja zakłada radykalną zmianę modelu osadnictwa – odejście od rozproszonej struktury na rzecz tzw. „wysp cywilizacji”, czyli silnie zurbanizowanych obszarów po zachodniej stronie Wisły. Taki model miałby zwiększyć efektywność infrastruktury i gospodarki, ale jednocześnie oznaczałby marginalizację całych regionów kraju i zerwanie z wielowiekową strukturą społeczną Polski.

Anonimowi autorzy tej koncepcji wskazują również na aspekt strategiczny. Według nich ogromny, słabo zurbanizowany pas terenów naturalnych miałby pełnić funkcję bariery obronnej dla wschodniej flanki NATO. Problem w tym, że współczesna doktryna obronna opiera się raczej na rozbudowie infrastruktury i mobilności wojsk, a nie na celowym „wyłączaniu” ogromnych obszarów z użytkowania.

Warto także zwrócić uwagę na aspekt ekonomiczny. Likwidacja znaczącej części rolnictwa na wschodzie Polski, przy jednoczesnym uzależnieniu się od importu żywności, mogłaby poważnie osłabić bezpieczeństwo żywnościowe kraju. Założenie, że „usługi ekosystemowe” będą w stanie zastąpić realną produkcję, pozostaje w dużej mierze teoretyczne i niepoparte praktyką na taką skalę.

Co istotne, brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że projekt EPN jest rzeczywiście rozważany przez polski rząd czy instytucje Unii Europejskiej. Nie istnieją oficjalne dokumenty, strategie ani analizy potwierdzające jego wdrażanie. Wszystko wskazuje na to, że mamy do czynienia raczej z wizją publicystyczną lub eksperymentem intelektualnym niż realnym planem politycznym.

Nie oznacza to jednak, że temat można całkowicie zignorować. Popularność tego typu koncepcji na lewicy pokazuje, jak silnie w debacie publicznej obecne są dziś idee radykalnej transformacji gospodarczej i klimatycznej w duchu zielono-bolszewickim.

Europejski Park Narodowy w zaproponowanej formie to projekt spektakularny, ale jednocześnie skrajnie oderwany od realiów społecznych, ekonomicznych i politycznych. Zamiast przemyślanej strategii rozwoju przypomina utopię, która – gdyby kiedykolwiek została potraktowana poważnie – mogłaby przynieść likwidację Polski.

Warto zauważyć, że projekt ma uderzać w tereny zamieszkałe przez konserwatywną część społeczeństwa polskiego. Nie powinno to umykać naszej uwadze, gdyż bezpośrednio prowadzi do prawdziwych intencji anonimowych autorów tej koncepcji. Ludzie ci od lat kombinują jak przekonwertować politycznie lub po prostu pozbyć się Polaków z tzw. „ściany wschodniej”, którzy nie pasują do ich światopoglądu i sypią piach w tryby światowej rewolucji na polskim odcinku.