80 tysięcy migrantów w kilka dni, a następnie gwałtowny wzrost zgłoszeń brutalnych przestępstw, napaści seksualnych, włamań i ataków z użyciem broni. Ceuta, hiszpańska enklawa położona w Afryce Północnej, jest już prawdziwym symbolem konsekwencji, jakie niesie za sobą lewicowa polityka otwartych granic, pseudo humanitaryzm oraz kunktatorska postawa wobec inwazji barbarzyńców.
Ceuta znalazła się w centrum uwagi po ujawnieniu danych służb ratunkowych 112, porównujących okres od 30 lipca do 29 października 2026 roku z analogicznym okresem rok wcześniej. Statystyki są alarmujące. Liczba zgłoszeń napaści seksualnych wzrosła z 4 do 30, co oznacza skok o 650 procent. Spośród tegorocznych zgłoszeń aż 16 dotyczyło przypadków z udziałem nieletnich. Rok wcześniej nie odnotowano takich zgłoszeń w porównywanym okresie.
To jednak zaledwie część obrazu, jaki wyłania się z raportu. Liczba zgłoszeń ataków z użyciem broni palnej wzrosła z 8 do 56. Jeszcze bardziej dramatycznie wyglądają dane dotyczące noży i innych ostrych narzędzi – z 23 przypadków do aż 268. Włamania do domów zwiększyły się z 35 do 1018, natomiast uliczne rozboje połączone z przemocą lub groźbami wzrosły z 11 do 115.
Ceuta notuje również gwałtowny wzrost liczby innych agresywnych zachowań. Ogólna kategoria zgłoszeń agresji wzrosła z 209 do 1777. Z kolei liczba interwencji i zdarzeń rejestrowanych przez służby ratunkowe zwiększyła się z 2233 do 11 286. To ponad pięciokrotnie więcej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku.
Wszystko to wydarzyło się w cieniu masowego napływu nachodźców z Maroka. Pod koniec lipca przez granicę Ceuty przedostały się dziesiątki tysięcy ludzi, a szacunki dotyczące skali tego wydarzenia sięgały nawet 80 tysięcy osób. Miasto zostało postawione w sytuacji ogromnego obciążenia dla służb, infrastruktury i bezpieczeństwa mieszkańców. Choć większość przybyłych opuściła enklawę, kryzys pozostawił po sobie poważne konsekwencje.
Ceuta stanowi dziś symbol kwestii, której europejskie elity polityczne nie mogą wiecznie ignorować. Czy granice państw mają jeszcze jakiekolwiek znaczenie? Czy bezpieczeństwo lokalnych mieszkańców jest rzeczywiście priorytetem władz? I kto ponosi odpowiedzialność, gdy skutki decyzji politycznych odczuwają zwykli ludzie, ich rodziny oraz dzieci?
Europa od lat słyszy, że masowa migracja rzekomo oznacza różnorodność etniczną jako wartość pozytywną, korzyści gospodarcze i społeczne wzbogacenie. Tymczasem mieszkańcy miejsc, w których dochodzi do gwałtownych zmian demograficznych i kryzysów migracyjnych widzą to zupełnie inaczej. Im po prostu żyje się gorzej, już nie mówiąc o tym, że wielu z nich dotknęły bardzo osobiste problemy, głównie spadek bezpieczeństwa. Już nie mówiąc o traumach po pobiciach i gwałtach.
Piękne w teorii hasła lewicy o multikulturalizmie są niczym innym jak pustą propagandą i zbrodniczą inżynierią społeczną, za którą rachunek płacą zwykli ludzie.
Polecamy również: Chiny zaczęły walkę z feminizmem





